Telefon zaufania

Cele

Telefon Zaufania „Arka” (będący oddziałem Gdańskiego Telefonu Zaufania „Anonimowy Przyjaciel”) działa w oparciu o tzw. "Normy Międzynarodowe IFOTES" (International Federation of Telephonic Emergency Services) gwarantujące:

  • Zapewnienie możliwości dostępu do telefonu zaufania osobom przeżywającym trudności życiowe.
  • Wysłuchiwanie bez krytykowania i potępiania, życzliwość.
  • Absolutna dyskrecja, dotycząca przeprowadzanych rozmów telefonicznych.
  • Zachowanie całkowitej anonimowości rozmówcy.
  • Ścisłe unikanie wszelkiego nacisku religijnego, politycznego i ideologicznego.

Cele telefonu zaufania

Dawanie wsparcia

Telefon zaufania stwarza dzwoniącemu możliwość, by w życzliwym, bezpiecznym i anonimowym kontakcie powierzył komuś kłębiące się w nim emocje, niezależnie od tego, z czym są związane (trudna sytuacja zewnętrzna, ale również nurtujące myśli). Pomoc polega na aktywnym, wspierającym słuchaniu przez dyżurnego.

Obiektywne informowanie

Polega na dostarczaniu dzwoniącemu wiedzy o problemie z który się boryka, dawanie wskazówek co do sposobów pokonania trudności, udzielanie informacji o miejscach, gdzie można uzyskać pomoc, o procedurach, jakie trzeba podjąć itd.

Interwencja

Polega ona na uruchomieniu działań kryzysowych wobec dzwoniącego, który znalazł się w trudnym położeniu, bezpośrednio zagrażającym jego życiu lub zdrowiu (albo życiu lub zdrowiu innych osób) np. na skutek przemocy, wypadku, próby samobójczej, rozwoju choroby psychicznej itp. Oznacza to konieczność kontaktu i współpracy z odpowiednimi placówkami (np. pogotowiem ratunkowym, szpitalem, pogotowiem opiekuńczym, policją, noclegownią itp.).

Życzliwa rada

Dyżurny telefonu pomaga dzwoniącemu w rozpoznaniu i nazwaniu trudności, analizowaniu możliwych dla niego sposobów postępowania w danej sytuacji, szukaniu oparcia w sobie i najbliższym otoczeniu. Pomoc telefoniczna polega na mobilizowaniu odpowiedzialności i zasobów klienta w jego trudnej sytuacji, zwiększania jego wiary w siebie. Dzwoniący w rezultacie powinien przyjąć postawę aktywną w rozwiązaniu problemu (w przeciwnym razie może nadal trwać w impasie). Przejawem takiej odpowiedzialności za siebie, może być zwrócenie się po pomoc w formie stacjonarnej (np. lekarza, prawnika, psychoterapeuty).